معامله به قصد فرار از دین چگونه انجام می شود ؟

معامله به قصد فرار از دین : شاید تابحال شنیده باشید که شخصی برای اینکه از زیر بار بدهی خلاص شود و برای جلوگیری از توقیف اموالش از طرف طلبکاران آنها را به دیگری انتقال داده است. که در اصطلاح حقوقی می گویند معامله به قصد فرار از دین انجام داده. این معامله بویژه در مواردی که زوجه مهریه اش را اجرا میگذارد از طرف زوج برای عدم پرداخت مهریه بسیار دیده می شود. که این انتقال میتواند فروش باشد یا هبه و یا صلح و هر معامله دیگری که مال را از دسترس طلبکاران خارج کند. و همچنین معامله به قصد فرار از دین ممکن است واقعی باشد و یا صوری . در ادامه با وکیل وطن دوست همراه باشید…

ماده ۲۱۸ قانون مدنی گفته معامله به قصد فرار از دین درصورت صوری بودن باطل است .

  • معامله صوری همیشه باطل است چراکه طرفین قصد انجام معامله را ندارند و هر عمل حقوقی که بدون قصد انجام شود باطل است. و این ماده فقط حکم معامله صوری را بیان کرده و در مورد معامـله به قـصد فرار از دینی که صوری نباشد ساکت است.
  • معامله صوری معامله‌ای است که طرفین معامله قصد انجام معامله را ندارند. یعنی در ظاهر معامله میکنند ولی در واقع قصد معامله ندارند.
  • معامله صوری به دلیل نداشتن قصد در معامله باطل است.

معامله صوری به دو صورت انجام می شود :

  1. طرفین قصد انجام هیچگونه عمل حقوقی را ندارند که در این صورت به دلیل فقدان قصد عقد باطل است.
  2. طرفین قصد انجام عمل حقوقی خاصی را دارند. ولی نوع عقد را پنهان میکنند وعقد را به نوع دیگری منعقد میکنند که در این صورت عقد صحیح است مثلا قصدشان فروش مال است ولی در قرارداد مینویسند اجاره.

طبق ماده ۲۱ قانون نحوه اجرای محکومیت های مالی اگر مدیون برای فرار از ادای دین اموال خود را به دیگری منتقل کند. بطوری که باقیمانده اموال کفاف دیونش را نکند به حبس تعزیری و یا جزای نقدی درجه شش یا معادل نصف محکوم به یا هردو مجازات محکوم میشود .

معامله به قصد فرار از دین

اگر منتقل الیه نیز به این موضوع علم داشته باشد. شریک جرم محسوب خواهد شد. نکته مهم اینکه در اینصورت عین مال مورد معامله اگر موجود باشد. و در صورت تلف قیمت آن از انتقال گیرنده اخذ و از محل آن ، طلب بستانکار پرداخت میشود.

بنابراین میتوان اینچنین گفت که معامله به قصد فرار از دینی که صوری نباشد بین طرفین صحیح است. ولی در مقابل طلبکاران غیر قابل استناد است. یعنی مدیونی که مالش را به دیگری انتقال داده نمیتواند به دائن بگوید من دیگر مالی ندارم که دینم را ادا کنم .چون حتی اگر مالش را به دیگری فروخته باشد. بستانکار میتواند به خریداری که مال را خریده مراجعه کند و طلبش را بگیرد.

معاملـه به قصد فـرار از دین زمانی جنبه کیفری داشته و قابل تعقیب از طریق مراجع کیفری و دارای مجازات است. که طبق رای وحدت رویه شماره ۷۴۴ مورخ ۹۸/۱۰/۲۰ دیوان عالی کشور حکم قطعی بر محکومیت مدیون صادر شده باشد. ولی این بدین معنی نیست که از طریق مراجع حقوقی نتوان حکم به ابطال معامله و سند انتقال آن گرفت.

شرایط تحقق معامله به قصد فرار از دین

  1. یک عمل حقوقی مثل فروش یا وقف برای فرار از دین به وسیله مدیون انجام شود.
  2. عمل حقوقی به قصد فرار از دین باشد.
  3. عمل حقوقی به قصد ضرر رساندن به طلبکاران باشد.
  4. طلبکاران در طرح دعوی نفع داشته باشند.
  5. دیون طلبکاران بایدمسلم و قطعی باشد.

معامله به قصد فرار از دین شامل هر معامله‌ای که باعث شود مالکیت مدیون از بین برود میشود مانند فروش،رهن ،وقف و…

فروش اموال برای پرداخت دین معامله به قصد فرار از دین نیست.

بستانکار میتواند برای جلوگیری از فرار از دین توسط مدیون با ارائه دلایل بستانکاری خود مثل قرارداد یا چک و یا فاکتور و رسید و… ضمن دادخواست و یا بطور جداگانه درخواست صدور قرار تامین خواسته را حسب مورد از دادسرا یا دادگاه بخواهد که در اینصورت تا سقف طلب او از اموال مدیون توقیف میشود.

0 پاسخ

دیدگاه خود را ثبت کنید

تمایل دارید در گفتگوها شرکت کنید؟
در گفتگو ها شرکت کنید.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.